Main menu:


Poll

WahWah moet ook internationale nieuwkomers stimuleren!
View Results

Zoeken

Categorieën

RSS Agenda

Spam Blocked

suïcide neigingen

Ik hoefde niet meer te slikken, vertelde mijn arts me destijds, op basis van proef. Ik wist niet of ik blij moest zijn, een jubelstemming moest krijgen, of gewoon net doen alsof er niets aan de hand was.

Maanden eerder was ik opgenomen geweest in een kliniek met allemaal verdwaalde mensen. Ze hadden allen hun eigen verhaal en naar allen heb ik geluisterd. Met de meeste patiënten van de kliniek had ik medelijden. Ze waren terechtgekomen in een toestand die niet te omschrijven was, maar moesten dit wel, zo wilde de psycholoog of psychiater. Als je in een psychiatrische kliniek komt moet je ver heen zijn..ik was niet ver genoeg. Ik wist dondersgoed wat ik had uitgevreten. Ik had pillen van mijn oma gepikt en die vervolgens weggespoeld met water, zo mijn slokdarm in. Binnen enkele minuten lag ik kwijlend en rollend op de vloer van de keuken. De rest weet ik niet meer.

Gelukt, dacht ik. Maar mijn vader was die dag eerder uit kantoor en vond mij en bracht mij naar de eerste hulp. Reanimatie en leegpompen. Daarna kwam pas de echte ellende.
Ziekenbroeders aan het bed die vroegen hoe ik aan die pillen kwam. Ouders die op de achtergrond vragend meeluisteren en zich schuldig voelen. Nog meer witjassen die komen vragen en luisteren. Maar ik sprak niet. Ik had geen zin.

Tot op een dag een weloverwogen man het besluit nam een kijkje in mijn kamer te nemen. Hij had ervaring en wist dat pubers snel worden beïnvloed. En zo ook ik, dacht de man. Muziek was mijn lust en leven, dus was de conclusie snel genomen. Daar had de man toch geen jarenlange studies voor nodig gehad? De lp’s werden uit de kast gehaald. Mijn vader sprak nog tot mijn moeder. Hij vond die muziek al niks. Daar kwamen ze:

Joy Division, Judas Priest en Madonna. Die laatste had ik van mijn zus gekregen.

De platen werden vooruit en achteruit gedraaid en ik werd al snel daarna bestempeld als een labiele puber. Ik mocht niet meer naar die platen luisteren zolang ik in de kliniek zat.

Ik luisterde naar Wham en Earth, Wind & Fire. Ik ging door een hel.
En jaren later, tot op de dag van vandaag heb ik last van suïcide neigingen. Ik luister gewoon naar Joy Division, naar Nirvana, Morbid Angel of Slipknot. En de weloverwogen man is allang met pensioen en heeft een mooi huis in Wassenaar. Hij kon er niets aan doen dat ik erg vatbaar ben voor alles wat namaak is…Wham, weet je nog?

‘Wake me up, before you gogo’. Een zalig tijdperk. De jaren tachtig. Toen wilde ik me hoogstens een keer per maand ophangen. Tegenwoordig wil ik dat elke dag….

Dit verhaal werd mede mogelijk gemaakt door het luisteren naar o.a.:

The Backstreet Boys, Five, Britney Spears, Will Smith, Frans Bauer, TLC, Eternal, The Venga Boys, BED, Marco Borsato, Volumia! e.v.a.